- 1- Οι θεωρίες τού Γιουνγκ περί συγχρονικότητας και όλων των υποστηρικτών του, θα έβρισκαν πλήρη δικαίωση εκείνο το πρωινό. Αργοπορημένη όπως πάντα και με μια νάιλον σακούλα στο χέρι που επιδείκνυε ένα τεράστιο, κατακίτρινο καρβέλι ψωμί κατέφθασα αγκομαχώντας στη δουλειά μου στις εννέα και δεκαεννέα πρώτα λεπτά. Περίμενα ότι θα είναι ένα ακόμη σιχαμερό, βαρετό μέχρι θανάτου, οχτάωρο και ξεκλείδωσα την πόρτα βλαστημώντας. «Ελευθερία!», ήθελα να κραυγάσω, «ζήτω η ελευθερία» αλλά το κατέπνιξα καθώς θα ήταν ανεπίκαιρο και άστοχο. Άνοιξα όλα τα φώτα, επιθεώρησα το χώρο με μια γρήγορη ματιά όπως είχα τη συνήθεια να κάνω, ελπίζοντας να έχουν μπει κλέφτες και να τον έχουν αδειάσει από υπολογιστές, φαξ και κάθε είδους συνήγορο του διαβόλου. Επί ματαίω, τα πάντα βρίσκονταν στη θέση τους. «Ανατριχιαστικό!», είπα από μέσα μου. «Πότε θα έρθει επιτέλους η μέρα που θα δω αυτό το χώρο γυαλιά καρφιά», σκέφτηκα και κάθισα βαριά μπροστά στον υπολογιστή μου έτοιμη να ανοίξω το yahoo. Συνήθως, ανοίγω...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου